ΟΤΑΝ ΧΑΘΗΚΑΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Για σένα 

και

για τα παιδιά

όλου του κόσμου

Μια φορά κι έναν καιρό σ' έναν τόπο μακρινό,  υπήρχε μια πολιτεία, η Νεραϊδοπολιτεία.

Έλαμπε ο ήλιος κι έκανε τη Νεραϊδοπολιτεία να λαμποκοπά. Χαίρονταν οι νέραϊδοι και οι νεράιδες.

Η χαρά τους έδιωχνε τα σύννεφα κι έκανε τον ήλιο να λάμπει περισσότερο.

Ζήλευε τότε η βροχή κι έτρεχε κι αυτή να μπει στο χορό σιγανή, δροσερή.

Βιαστικά πρόφταινε και το αεράκι με τα δώρα του, μυρωδιές πεύκου κι έλατου, γιασεμιού και

 λεμονοπορτόκαλου.

Όνειρο η φύση γύρω.

Η μάνα γη απλόχερα βλάσταινε, άνθιζε, κάρπιζε κάθε σποράκι που ακουμπούσε στην αγκαλιά της.

Δέντρα λυγερόκορμα, σαν εικοσάχρονα παλικάρια που χόρευαν τον πυρρίχιο, άπλωναν τα κλαδιά

 τους  άλλοτε ψηλά, λες και ήθελαν να φτάσουν τον ήλιο κι άλλοτε πάλι τριγύρω για να αγκαλιάσουν τα

 αδέλφια τους.

Στον κορμό τους ζωάκια έβρισκαν προστασία  και στα κλαδιά τους πουλιά ξαπόσταιναν τιτιβίζοντας.

Πιο κάτω η θάλασσα, σαν μικρό κοριτσάκι, ήρεμη, έλουζε στα νερά της τις αχτίδες του ήλιου και γέμιζε χρυσάφια.

Άλλοτε πάλι σαν γυναίκα με κάτασπρα μαλλιά, μόνη αυτή, πάλευε με τον τρελό βοριά.

Ήταν μια μέρα καλοκαιριού που όλα άλλαξαν.

Το παιχνιδιάρικο αεράκι αυτή τη φορά έφερε μαζί του  μια άσχημη μυρωδιά. Στο βάθος του ορίζοντα ο

 ουρανός είχε γίνει κόκκινος.  Οι νεραϊδοπολίτες σήκωσαν το κεφάλι ψηλά, οσμίστηκαν τον αέρα. Δεν τους

 άρεσε καθόλου αυτό που ένιωσαν.

Οι νεράιδες κεντούσαν τον ουρανό με τ' άστρα  στο φόρεμα της Σταχτοπούτας. Άφησαν το

 κέντημα, πέρασαν γρήγορα- γρήγορα τα χέρια τουςπάνω στα χρυσά τους μαλλιά κι έτρεξαν να δουν τι

 συμβαίνει.

Οι άντρες τους μόλις είχαν τελειώσει τη χρυσή της άμαξα. Έπλυναν βιαστικά τα χέρια τους κι έτρεξαν κι

 αυτοί.

Από μακριά ακούστηκαν φωνές παιδιών που πλησίαζαν. Ήταν τα μικρά νεραϊδόπουλα.

Στην πλατεία της πολιτείας συναντήθηκαν. Κανείς δεν τολμούσε να ρωτήσει. Είχαν καταλάβει.

Άρχισαν πρώτα τα μικρά νεραϊδόπουλα. Μιλούσαν όλα μαζί. Κάτι φοβερό προσπαθούσαν να πουν.

-Καίγεται το δάσος. Κι η γιαγιά; Ο λύκος; Ο κυνηγός;  Τι να έγιναν; έλεγε ένα κοριτσάκι με κόκκινο 

 σκουφάκι.

-Καίγεται το δάσος. Και οι νάνοι; Τι να έγιναν οι νάνοι που πρωί πρωί ξεκίνησαν για το δάσος; έλεγε ένα

 άλλο με άσπρο δέρμα σαν το χιόνι.

-Καίγεται το δάσος. Κι η βασιλοπούλα που κοιμάται εδώ κι εκατό χρόνια και περιμένει να της λύσω τα μάγια

 για να ξυπνήσει; Τι να έγινε; έλεγε ένα αγόρι, ένας μικρός πρίγκιπας.

-Καίγεται το δάσος. Και η αδελφούλα μου, η μικρή Γκρέτελ, τι να έγινε; έλεγε ένα άλλο με έξυπνο μουτράκι.

Στο μεταξύ , μακριά, στη Μεγάλη Πολιτεία έφτασε η νύχτα, όμως τα φώτα των σπιτιών δεν έσβησαν ακόμα.

Τα παιδιά δεν μπορούν να κοιμηθούν. Περιμένουν να ακούσουν το αγαπημένο τους παραμύθι.

Απόψε όμως, αυτό είναι αδύνατον. Αρχίζουν όλα μα σταματούν γρήγορα.

Πήρε η Κοκκινοσκουφίτσα το καλαθάκι με την πίτα για τη γιαγιά και ξεκίνησε. Αλλά το δάσος δεν το βρήκε

 πουθενά. Δεν βρήκε το δάσος ούτε ο Κοντορεβιθούλης ούτε η Χιονάτη.

Κάηκε το δάσος! Χάθηκε το δάσος!

Χάθηκαν μαζί του τα παραμύθια.

Το πρωί τα παιδιά δυσκολεύτηκαν να πάνε στο σχολείο. Τι άσχημη που ήταν η πόλη!

Γκρίζοι τοίχοι από μπετόν, μαραμένα άρρωστα λουλούδια στα μπαλκόνια και παντού μια μυρωδιά που σου 

έκαιγε τη μύτη.

Το θέμα έγινε πρώτη είδηση στην τηλεόραση.  Μίλησαν ψυχολόγοι και άλλοι ειδικοί, έγιναν συζητήσεις και

 συμβούλια.

«Κάηκε το δάσος και χάθηκαν τα παραμύθια!

Πώς θα μεγαλώσουν τα παιδιά δίχως παραμύθια;»

Στη Νεραϊδοπολιτεία προσπαθούν να βρουν λύση. Τέτοιο γεγονός δεν έχει ξανασυμβεί.

-Το μυστικό της ζωής στη Μάνα Φύση θα το βρεις, είπε η γιαγιά Νεράιδα, που πολλά είχαν δει τα μάτια της.

-Νέα ζωή μόνο από νέα ζωή έχει ελπίδα, είπε ο γέρο-σύντροφός της κι έλαμψαν τα μάτια του από φως, που

 μόνο η νιότη χαρίζει.

Τα νεραϊδόπουλα κατάλαβαν. Έτρεξαν στη Μεγάλη Πολιτεία. Βρήκαν τα παιδιά. Τρύπωσαν στα ανήσυχα

 όνειρά τους.

-Νέα ζωή μόνο από νέα ζωή έχει ελπίδα, τους είπαν.

-Πώς; αναρωτήθηκαν τα παιδιά.

-Το μυστικό της ζωής στη Μάνα Φύση θα το βρεις, αποκρίθηκαν.

Είμαστε μαζί σας, πετάχτηκαν από τα ζεστά κρεβάτια τους τα παιδιά. Μαζί θα είναι πιο εύκολο.

Στη μεγάλη πλατεία παιδιά και νεραϊδόπουλα, κουβεντιάζουν.

-Γρήγορα πρέπει να ξαναγεννηθεί το δάσος!

-Η γη κρύβει στην αγκαλιά της πολλά σποράκια και νέα βλαστάρια!

-Θα χρειαστεί να βοηθήσει κι η κόρη της, η βροχή!

-Κι ο ήλιος, με τα ζεστά του χάδια να ξυπνήσει τα σποράκια που έχει φυλαγμένα η Μάνα!

-Κι αν ξανασυμβεί; είπε το αγόρι με το έξυπνο μουτράκι.

Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν πώς να προστατεύουν το δάσος. Αν ξέρουν, τότε θα είναι πιο προσεχτικοί.

Συμφώνησαν σε όλα. Καιρός για δουλειά.

Τρέξανε στη Μάνα γη.

-Μάνα, ζεστή αγκαλιά, αρχή και τέλος του παντός,έχεις αυτό που ζητάμε; Το δάσος πρέπει να

 ξαναγεννηθεί.

-Σας περίμενα, είπε η μάνα γη. Πάρτε αυτούς τους σβώλους χώμα. Έχει όλους τους σπόρους που

 χρειάζεστε, πεύκα κι έλατα, μαργαρίτες και χλόη,  φτέρες και πικροράδικα. Βρείτε τον άνεμο

και ζητήστε του να φυσήξει για να τους σκορπίσει στην καμένη πλαγιά.

Βρήκαν τον Άνεμο ξεχτένιστο, ντυμένο στο χοντρό του παλτό.

-Άνεμε! Το δάσος πρέπει να ξαναγεννηθεί

-Σας περίμενα, είπε ο άνεμος. Χαίρομαι που θα βοηθήσω. Θα φυσήξω τόσο όσο χρειάζεται  να σκορπίσουν

 οι σπόροι στην καμένη πλαγιά..Βρείτε όμως την βροχή και ζητήστε της να βρέξει απαλά για να ποτίσει το

 χώμα, που θα σκεπάσει τα σποράκια.

Τρέξανε στη βροχή. Κρατούσε τη μεγάλη ομπρέλα της, το ουράνιο τόξο.

-Βροχή! Το δάσος πρέπει να ξαναγεννηθεί

-Σας περίμενα, είπε η βροχή. Όταν αντίκρισα την καταστροφή , δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια μου, έπεσαν

 μ' ορμή στη γη και κατέστρεψαν ό,τι είχε απομείνει. Και τώρα πάλι δάκρυα πλημμυρίζουν τα μάτια μου

 αλλά δάκρυα χαράς. Θα πέσουν απαλά και θα ποτίσουν το χώμα που κρύβει τα σποράκια, μέχρι να βγει ο

 ήλιος που θα τα ζεστάνει για να βλαστήσουν. Βρείτε όμως τον ήλιο και ζητήστε του να στείλει τις ηλιαχτίδες

 του.

Τρέξανε στον Ήλιο. Έπαιζε κυνηγητό με τις κόρες του, τις ηλιαχτίδες.

-Ήλιε! Το δάσος πρέπει να ξαναγεννηθεί

-Σας περίμενα, είπε ο ήλιος.

Χωρίς εμένα δεν υπάρχει ζωή αλλά και μόνος μου μόνο μια έρημο μπορώ να φτιάξω. Θα στείλω τις

 ηλιαχτίδες μου να ζεστάνουν τα σποράκια για να βλαστήσουν. Γρήγορα θα ψηλώσουν, θα πρασινίσουν, θα

 ανθίσουν, θα καρπίσουν. Βρείτε όμως και τον Άνθρωπο. Αυτός ορίζει την τύχη όλων μας.

-Σας ευχαριστούμε, φώναξαν τα παιδιά.

Ικανοποιημένα από την επιτυχία του πρώτου μέρους του σχεδίου τους, πήραν μια ανάσα και άρχισαν να

 εφαρμόζουν το δεύτερο μέρος . Οι μικροί νέραϊδοι κι οι μικρές νεράιδες γύρισαν στη Νεραϊδοπολιτεία. Δεν

 είχαν παρά να κάνουν λίγο υπομονή. Σε λίγο όλα θα ήταν μια άσχημη ανάμνηση.

Τα παιδιά γύρισαν στη Μεγάλη Πολιτεία. Είχαν μια ακόμη αποστολή πολύ σημαντική.

Έπρεπε να θυμίσουν στους ανθρώπους, που το είχαν ξεχάσει, ότι η μάνα γη άνοιξε την αγκαλιά της και τους

 χάρισε πλούσια δώρα για να ζουν και να χαίρονται. Τους πρόσφερε τον καθαρό αέρα, το γόνιμο χώμα, το

 νερό, τον ήλιο και την βροχή. Και για να μην τελειώσουν ποτέ, τους χάρισε και το πιο σπουδαίο δώρο. Τους

 χάρισε το δάσος, το εργοστάσιο της φύσης. Το δάσος, που ξεχειλίζει με οξυγόνο τον αέρα, που συγκρατεί το

 νερό της βροχής και κρατά γόνιμο το χώμα. Το δάσος, όπου φυτρώνουν κάθε λογής φυτά και φωλιάζουν

 αμέτρητα ζώα. Και τους άφησε να το προσέχουν. 

Γιατί ο άνθρωπος κι η συμπεριφορά του είναι που ρυθμίζουν τη Ζωή πάνω στη γη. Ο Άνθρωπος που μπορεί

 να χτίζει ή να καταστρέφει. Το δάσος καίγεται όταν δεν το αγαπάμε, όταν δεν το νοιαζόμαστε και δεν το

 προσέχουμε. 

Τι μας ζητάει; Να μην αφήνουμε σκουπίδια. Να μην ανάβουμε φωτιά για οποιοδήποτε λόγο. Να το

 καθαρίζουμε και να το φυλάμε. Αυτά είπαν τα παιδιά κι ύστερα ξάπλωσαν στα κρεβάτια τους και

 κοιμήθηκαν γλυκά, πρώτη φορά μετά την μεγάλη πυρκαγιά.

Νωρίς το πρωί ξύπνησαν από τις πρώτες ηλιαχτίδες , που είχαν αρχίσει κιόλας τη δουλειά.

Όνειρο η φύση γύρω.

Η μάνα γη απλόχερα βλασταίνει, ανθίζει, καρπίζει κάθε σποράκι που ακουμπά στην αγκαλιά της.

Δέντρα λυγερόκορμα, σαν εικοσάχρονα παλικάρια χορεύουν τον πυρρίχιο κι απλώνουν τα κλαδιά τους

 άλλοτε ψηλά, λες και θέλουν να φτάσουν τον ήλιο κι άλλοτε πάλι τριγύρω για να αγκαλιάσουν τα αδέλφια

 τους. Στον κορμό τους ζωάκια βρίσκουν προστασία και στα κλαδιά τους πουλιά ξαποσταίνουν τιτιβίζοντας.

Στη Μεγάλη Πολιτεία τα φώτα σβήνουν νωρίς. Κάθε βράδυ τα παιδιά έχουν πια τα αγαπημένα τους

 παραμύθια.  Σ' αυτά συναντούν τους φίλους τους, τα νεραϊδόπουλα, την Κοκκινοσκουφίτσα, τη Χιονάτη,

 τον Κοντορεβιθούλη και τόσους άλλους.. Μαζί ξεκινούν νέες περιπέτειες για να κάνουν τον κόσμο που ζουν

 καλύτερο.

Κι οι μεγαλύτεροι;

Α! Αυτοί έγιναν πιο προσεκτικοί. Αγαπούν το δάσος, το νοιάζονται και το προσέχουν. Δασοφύλακες το

 φυλάνε, δασολόγοι φροντίζουν για την υγεία του, δασοπυροσβέστες σβήνουν αμέσως τις φωτιές. Όμως

 απέκτησαν μια περίεργη συνήθεια. Κάθε βράδυ κάνουν παραμυθένιες σκέψεις, χαμογελούν, τους παίρνει

 έτσι ο ύπνος  και φυσικά ονειρεύονται το δικό τους παραμύθι.

ΟΤΑΝ ΧΑΘΗΚΑΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Θεατρικό Έργο για παιδιά 5-7 ετών

Διανομή Ρόλων:

• ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ
• ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 1 (ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ)
• ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 2 (ΧΙΟΝΑΤΗ)
• ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 3 (ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ)
• ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 4 (ΧΑΝΣΕΛ)
• ΠΑΙΔΙ 1
• ΠΑΙΔΙ 2
• ΓΙΑΓΙΑ ΝΕΡΑΪΔΑ
• ΠΑΠΠΟΥΣ-ΝΕΡΑΪΔΟΣ
• ΜΑΝΑ ΓΗ
• ΑΝΕΜΟΣ
• ΒΡΟΧΗ
• ΗΛΙΟΣ

Σκηνικά & Αντικείμενα:

• Μια πλατεία (μπορεί να είναι ένας κενός χώρος).
• Λίγα κλαδιά δέντρων ή πράσινα υφάσματα για το δάσος.
• Ένα κέντημα με άστρα και ένα φόρεμα της Σταχτοπούτας.
• Μια χρυσή άμαξα (μπορεί να είναι φτιαγμένη από χαρτόνι).
• Μικροί σβώλοι χώμα (από χαρτί).
• Μια ομπρέλα σε χρώματα ουράνιου τόξου.
• Χρυσό ύφασμα για τον Ήλιο.

ΣΚΗΝΗ 1: Η ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΛΙΤΕΙΑ ΠΡΙΝ ΤΗ ΦΩΤΙΑ

(Η σκηνή δείχνει μια όμορφη, χαρούμενη Νεραϊδοπολιτεία. Νεράιδες και νεράιδοι κινούνται χαρούμενα. Κάποιοι "κεντούν" τον ουρανό, άλλοι φτιάχνουν την άμαξα. Ο ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ εμφανίζεται.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Μια φορά κι έναν καιρό, σ' έναν τόπο μακρινό, υπήρχε μια πολιτεία, η Νεραϊδοπολιτεία. Εκεί έμεναν χαρούμενοι νεράιδες και νέραϊδοι. Όλα ήταν μαγευτικά. Όνειρο η φύση γύρω. Η μάνα γη απλόχερα βλάσταινε, άνθιζε, κάρπιζε κάθε σποράκι που ακουμπούσε στην αγκαλιά της.

Δέντρα λυγερόκορμα άπλωναν τα κλαδιά τους άλλοτε ψηλά, λες και ήθελαν να φτάσουν τον ήλιο κι άλλοτε πάλι τριγύρω για να αγκαλιάσουν τα αδέλφια τους. Στον κορμό τους ζωάκια έβρισκαν προστασία και στα κλαδιά τους πουλιά ξαπόσταιναν τιτιβίζοντας.

Πιο κάτω η θάλασσα, σαν μικρό κοριτσάκι, ήρεμη, έλουζε στα νερά της τις αχτίδες του ήλιου

(Οι Νεράιδες και οι Νεράιδοι δείχνουν χαρούμενοι. Κάποιοι κάνουν πως κεντούν, άλλοι πως φτιάχνουν την άμαξα.)

ΝΕΡΑΪΔΑ 1: (Κοίταγμα το κέντημα) Κοιτάξτε πόσο όμορφα γίνονται τ' αστέρια στο φόρεμα της Σταχτοπούτας!

ΝΕΡΑΪΔΟΣ 1: (Δείχνοντας την άμαξα) Και η χρυσή άμαξα είναι σχεδόν έτοιμη! Η Σταχτοπούτα θα είναι πανέμορφη!

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Όλα ήταν τέλεια, μέχρι που...

(Ο ΑΝΕΜΟΣ μπαίνει στη σκηνή, φυσώντας δυνατά και φέρνοντας μια "άσχημη μυρωδιά" - μπορούν να δείξουν δυσάρεστη έκφραση.)

ΝΕΡΑΪΔΑ 2: (Μυρίζοντας τον αέρα) Ωχ! Τι είναι αυτή η μυρωδιά;!

ΝΕΕΡΑΪΔΟΣ 2: Κοιτάξτε τον ουρανό! Έχει γίνει κόκκινος!

(Όλοι κοιτούν ψηλά με ανησυχία. Τα Νεραϊδόπουλα τρέχουν στη σκηνή, φωνάζοντας.)

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 1 (ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ): (Με κόκκινο σκουφάκι, τρομαγμένο) Καίγεται το δάσος! Κι η γιαγιά; Ο λύκος; Ο κυνηγός; Τι να έγιναν;

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 2 (ΧΙΟΝΑΤΗ): Καίγεται το δάσος! Και οι νάνοι; Τι να έγιναν οι νάνοι που ξεκίνησαν για το δάσος;

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 3 (ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ): Καίγεται το δάσος! Κι η βασιλοπούλα που κοιμάται εδώ κι εκατό χρόνια και περιμένει να της λύσω τα μάγια για να ξυπνήσει; Τι να έγινε;

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 4 (ΧΑΝΣΕΛ): Καίγεται το δάσος! Και η αδελφούλα μου, η μικρή Γκρέτελ, τι να έγινε;

(Όλα τα Νεραϊδόπουλα κοιτάζουν τους μεγάλους με αγωνία. Οι νεράιδες και οι νεράιδοι είναι λυπημένοι.)

ΣΚΗΝΗ 2: Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ

(Η σκηνή αλλάζει. Δείχνει μια "γκρίζα" πόλη με κτίρια από χαρτόνι ή απλά σκούρα υφάσματα. Τα φώτα των σπιτιών είναι αναμμένα.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Μακριά, στη Μεγάλη Πολιτεία, έφτασε η νύχτα. Τα παιδιά δεν μπορούσαν να κοιμηθούν. Περίμεναν το αγαπημένο τους παραμύθι.

(Τα ΠΑΙΔΙΑ 1 και 2 είναι στα "κρεβάτια" τους, ανήσυχα.)

ΠΑΙΔΙ 1: Γιατί δεν μας λένε παραμύθι απόψε;

ΠΑΙΔΙ 2: Προσπαθούν, αλλά δεν μπορούν! Πήρε η Κοκκινοσκουφίτσα το καλαθάκι με την πίτα για τη γιαγιά και ξεκίνησε... μα το δάσος δεν το βρήκε πουθενά!

ΠΑΙΔΙ 1: Ούτε ο Κοντορεβιθούλης βρήκε το δάσος, ούτε η Χιονάτη!

ΠΑΙΔΙ 2: Το δάσος κάηκε! Χάθηκε! Και μαζί του... χάθηκαν τα παραμύθια!

(Τα παιδιά είναι πολύ λυπημένα. Ο ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ συνεχίζει.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Το πρωί, η πόλη φαινόταν ακόμα πιο άσχημη. Γκρίζοι τοίχοι, μαραμένα λουλούδια... και παντού μια άσχημη μυρωδιά. «Κάηκε το δάσος και χάθηκαν τα παραμύθια! Πώς θα μεγαλώσουν τα παιδιά δίχως παραμύθια;» αναρωτιούνταν όλοι.

ΣΚΗΝΗ 3: Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ

(Επιστροφή στη Νεραϊδοπολιτεία. Η ΓΙΑΓΙΑ ΝΕΡΑΪΔΑ και ο ΓΕΡΟ-ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ στέκονται σοβαροί.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Στη Νεραϊδοπολιτεία, όλοι προσπαθούσαν να βρουν λύση. Κάτι τέτοιο δεν είχε ξανασυμβεί!

ΓΙΑΓΙΑ ΝΕΡΑΪΔΑ: Το μυστικό της ζωής, στη Μάνα Φύση θα το βρεις.

ΠΑΠΠΟΥΣ-ΝΕΡΑΪΔΟΣ:Νέα ζωή μόνο από νέα ζωή έχει ελπίδα.

(Τα Νεραϊδόπουλα κοιτάζονται και καταλαβαίνουν. Τρέχουν προς τη "Μεγάλη Πολιτεία".)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Τα Νεραϊδόπουλα κατάλαβαν! Έτρεξαν στη Μεγάλη Πολιτεία. Βρήκαν τα παιδιά και τρύπωσαν στα όνειρά τους.

(Τα Νεραϊδόπουλα πλησιάζουν τα "κοιμισμένα" ΠΑΙΔΙΑ 1 και 2.)

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 1 (ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ): (Ψιθυρίζοντας) Νέα ζωή μόνο από νέα ζωή έχει ελπίδα.

ΠΑΙΔΙ 1: (Ξυπνώντας) Πώς;

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 2 (ΧΙΟΝΑΤΗ): (Ψιθυρίζοντας) Το μυστικό της ζωής στη Μάνα Φύση θα το βρεις.

ΠΑΙΔΙ 2: (Πετάγεται από το κρεβάτι) Είμαστε μαζί σας! Μαζί θα είναι πιο εύκολο!

(Όλα τα Νεραϊδόπουλα και τα Παιδιά συναντιούνται στην "πλατεία".)

ΠΑΙΔΙ 1: Γρήγορα πρέπει να ξαναγεννηθεί το δάσος!

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 3 (ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ): Η Γη κρύβει στην αγκαλιά της πολλά σποράκια και νέα βλαστάρια!

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 4 (ΧΑΝΣΕΛ): Θα χρειαστεί να βοηθήσει κι η κόρη της, η Βροχή!

ΠΑΙΔΙ 2: Κι ο Ήλιος, με τα ζεστά του χάδια να ξυπνήσει τα σποράκια!

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 4 (ΧΑΝΣΕΛ): Κι αν ξανασυμβεί; Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν πώς να προστατεύουν το δάσος! Αν ξέρουν, τότε θα είναι πιο προσεχτικοί.

(Όλοι συμφωνούν με νεύματα.)

ΣΚΗΝΗ 4: Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ

(Όλοι τρέχουν προς τη ΜΑΝΑ ΓΗ, η οποία μπορεί να είναι καθιστή και να έχει δίπλα της μικρούς σβώλους χώμα.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Καιρός για δουλειά! Έτρεξαν στη Μάνα Γη!

ΠΑΙΔΙ 1: Μάνα Γη, ζεστή αγκαλιά, έχεις αυτό που ζητάμε; Το δάσος πρέπει να ξαναγεννηθεί!

ΜΑΝΑ ΓΗ: (Με χαμόγελο) Σας περίμενα. Πάρτε αυτούς τους σβώλους χώμα. Μέσα έχω κρύψει όλους τους σπόρους που χρειάζεστε, πεύκα κι έλατα, μαργαρίτες και χλόη, φτέρες και πικροράδικα. Βρείτε τον άνεμο και ζητήστε του να φυσήξει, να σκορπίσει τους σπόρους στην καμένη πλαγιά.

(Τα παιδιά και τα νεραϊδόπουλα παίρνουν τους "σβώλους" και τρέχουν στον ΑΝΕΜΟ.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Βρήκαν τον Άνεμο, ξεχτένιστο, ντυμένο στο χοντρό του παλτό.

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 1 (ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ): Άνεμε! Το δάσος πρέπει να ξαναγεννηθεί!

ΑΝΕΜΟΣ: (Φυσώντας απαλά) Σας περίμενα. Χαίρομαι που θα βοηθήσω. Θα φυσήξω τόσο όσο χρειάζεται να σκορπίσουν οι σπόροι στην καμένη πλαγιά. Βρείτε όμως την βροχή. Ζητήστε της να βρέξει απαλά για να ποτίσει το χώμα, που θα σκεπάσει τα σποράκια.

(Όλοι τρέχουν στη ΒΡΟΧΗ, η οποία κρατά την ομπρέλα-ουράνιο τόξο.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Έτρεξαν στη Βροχή.

ΠΑΙΔΙ 2: Βροχή! Το δάσος πρέπει να ξαναγεννηθεί!

ΒΡΟΧΗ: (Χαμογελώντας) Σας περίμενα. Όταν αντίκρισα την καταστροφή , δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια μου, έπεσαν μ' ορμή στη γη και κατέστρεψαν ό,τι είχε απομείνει. Τώρα πάλι δάκρυα πλημμυρίζουν τα μάτια μου. Δάκρυα χαράς. Αυτά τα δάκρυα θα πέσουν απαλά και θα ποτίσουν το χώμα. Θα ζωντανέψουν τα σποράκια που έκρυψε η Μάνα. Ύστερα θα βγει ο ήλιος που θα τα ζεστάνει για να βλαστήσουν. Βρείτε όμως τον ήλιο και ζητήστε του να στείλει τις ηλιαχτίδες του.

(Όλοι τρέχουν στον ΗΛΙΟ, ο οποίος παίζει με "ηλιαχτίδες".)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Έτρεξαν στον Ήλιο.

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 3 (ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ): Ήλιε! Το δάσος πρέπει να ξαναγεννηθεί!

ΗΛΙΟΣ: (Λάμποντας) Σας περίμενα. Χωρίς εμένα δεν υπάρχει ζωή αλλά και μόνος μου μόνο μια έρημο μπορώ να φτιάξω. Θα στείλω τις ηλιαχτίδες μου να ζεστάνουν τα σποράκια για να βλαστήσουν. Γρήγορα θα ψηλώσουν, θα πρασινίσουν, θα ανθίσουν, θα καρπίσουν. Όμως ακούστε. Βρείτε τον Άνθρωπο. Αυτός ορίζει την τύχη όλων μας.

(Όλοι φωνάζουν χαρούμενα.)

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Σας ευχαριστούμε!

ΣΚΗΝΗ 5: ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

(Τα Νεραϊδόπουλα επιστρέφουν στη Νεραϊδοπολιτεία, δείχνοντας ανακούφιση. Τα Παιδιά μένουν στη Μεγάλη Πολιτεία, πιο σοβαρά.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Τα παιδιά γύρισαν στη Μεγάλη Πολιτεία. Είχαν μια ακόμα αποστολή, πολύ σημαντική. Έπρεπε να θυμίσουν στους ανθρώπους, που το είχαν ξεχάσει, πόσο σημαντική είναι η φύση!

(Τα παιδιά μιλούν στο κοινό.)

ΠΑΙΔΙ 1: Η Μάνα Γη άνοιξε την αγκαλιά της και μας χάρισε πλούσια δώρα για να ζούμε και να τα χαιρόμαστε! Καθαρό αέρα, γόνιμο χώμα, νερό, ήλιο και βροχή!

ΠΑΙΔΙ 2: Και για να μην τελειώσουν ποτέ, μας χάρισε και το πιο σπουδαίο δώρο. Μας χάρισε το δάσος, το εργοστάσιο της φύσης.

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 1 (ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ): (Μπαίνει ξανά στη σκηνή για να πει το μήνυμα) Το δάσος πλουτίζει με οξυγόνο τον αέρα! Συγκρατεί το νερό της βροχής! Κρατά γόνιμο το χώμα! Το δάσος, όπου φυτρώνουν κάθε λογής φυτά και φωλιάζουν αμέτρητα ζώα.

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 2 (ΧΙΟΝΑΤΗ): Και μας άφησε να το προσέχουμε. Γιατί οι άνθρωποι κι η συμπεριφορά τους είναι που ρυθμίζουν τη Ζωή πάνω στη γη. Οι Άνθρωποι που μπορούν να χτίζουν ή να καταστρέφουν.

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 3 (ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ): Το δάσος καίγεται όταν δεν το αγαπάμε, όταν δεν το νοιαζόμαστε και δεν το προσέχουμε

ΝΕΡΑΪΔΟΠΟΥΛΟ 4 (ΧΕΝΣΕΛ):Τι μας ζητάει; Να μην αφήνουμε σκουπίδια. Να μην ανάβουμε φωτιά για οποιοδήποτε λόγο. Να το καθαρίζουμε και να το φυλάμε

(Τα παιδιά χαμογελούν και "κοιμούνται" γλυκά.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Αυτά είπαν τα παιδιά, κι ύστερα ξάπλωσαν στα κρεβάτια τους και κοιμήθηκαν γλυκά, πρώτη φορά μετά την μεγάλη πυρκαγιά.

ΣΚΗΝΗ 6: Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ

(Η σκηνή ξαναγίνεται φωτεινή και χαρούμενη, όπως στην αρχή. Δέντρα από χαρτόνι ή πράσινα υφάσματα μπορούν να εμφανιστούν ξανά.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Νωρίς το πρωί, όλα ήταν ξανά όνειρο! Η μάνα γη απλόχερα βλάσταινε, άνθιζε, κάρπιζε κάθε σποράκι που ακουμπούσε στην αγκαλιά της. Δέντρα λυγερόκορμα άπλωναν τα κλαδιά τους άλλοτε ψηλά, λες και ήθελαν να φτάσουν τον ήλιο κι άλλοτε πάλι τριγύρω για να αγκαλιάσουν τα αδέλφια τους. Στον κορμό τους ζωάκια έβρισκαν προστασία και στα κλαδιά τους πουλιά ξαπόσταιναν τιτιβίζοντας. Πιο κάτω η θάλασσα, σαν μικρό κοριτσάκι, ήρεμη, έλουζε στα νερά της τις αχτίδες του ήλιου

(Τα Νεραϊδόπουλα και τα Παιδιά εμφανίζονται ξανά, χαρούμενα. Μπορούν να παίζουν.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Στη Μεγάλη Πολιτεία, τα φώτα σβήνουν νωρίς. Κάθε βράδυ τα παιδιά έχουν πια τα αγαπημένα τους παραμύθια!

(Τα Παιδιά μπορούν να κρατούν ένα βιβλίο παραμυθιών.)

ΠΑΙΔΙ 1: Απόψε θα διαβάσουμε για την Κοκκινοσκουφίτσα!

ΠΑΙΔΙ 2: Και για τη Χιονάτη και τον Κοντορεβιθούλη! Κι οι μεγαλύτεροι;

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Α! Αυτοί έγιναν πιο προσεκτικοί! Αγαπούν το δάσος, το νοιάζονται και το προσέχουν! Κάθε βράδυ κάνουν παραμυθένιες σκέψεις, χαμογελούν και ονειρεύονται το δικό τους παραμύθι!

(Όλοι οι ηθοποιοί στέκονται μαζί, χαμογελαστοί.)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ: Και έτσι, ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα, μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο παραμύθια και πράσινα δάση!

(ΤΕΛΟΣ)

Οδηγίες για την παράσταση:

• Απλά σκηνικά: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε απλά πανιά, χαρτόνια και λίγα αντικείμενα για να φτιάξετε τα σκηνικά. Τα παιδιά μπορούν να βοηθήσουν στη ζωγραφική τους.
• Κοστούμια: Πολύ απλά κοστούμια, όπως ένα κόκκινο σκουφάκι για την Κοκκινοσκουφίτσα, ένα άσπρο σάλι για τη Χιονάτη, ή ένα στέμμα για τον Πρίγκιπα. Για τον Άνεμο ένα χοντρό παλτό, για τη Βροχή μια ομπρέλα.
• Διαδραστικότητα (προαιρετικά): Στο τέλος
• , ο ΑΦΗΓΗΤΗΣ/ΑΦΗΓΗΤΡΙΑ μπορεί να ρωτήσει το κοινό: "Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να προστατεύουμε το δάσος;"
• Μουσική: Μπορείτε να προσθέσετε απαλή, χαρούμενη μουσική στις χαρούμενες σκηνές και πιο δραματική στις σκηνές της πυρκαγιάς.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Με βάση την ιστορία μας, σας προτείνουμε μια σειρά από βιωματικές και δημιουργικές δραστηριότητες, χωρισμένες σε κατηγορίες, που θα βοηθήσουν τα παιδιά να εμβαθύνουν στα μηνύματα του παραμυθιού και να το ζήσουν με όλες τους τις αισθήσεις.

1. Εικαστικές & Καλλιτεχνικές Δραστηριότητες

• Το Κολάζ του Αναγεννημένου Δάσους: Σε ένα μεγάλο χαρτόνι, τα παιδιά δημιουργούν από κοινού το νέο, ζωντανό δάσος. Μπορούν να χρησιμοποιήσουν ανακυκλώσιμα υλικά: καφέ χαρτιά από σακούλες για τους κορμούς, πράσινα γκοφρέ ή χαρτοπετσέτες για τα φύλλα, κομμάτια υφάσματος, ξερά φύλλα από την αυλή και ζωγραφιές με τα ζώα και τα νεραϊδόπουλα που επιστρέφουν.
• Οι "Μαγικοί Σβώλοι" της Μάνας Γης (Seed Bombs): Ακριβώς όπως στο παραμύθι, τα παιδιά μπορούν να φτιάξουν τους δικούς τους σβώλους. Ανακατεύουν χώμα, πηλό (άργιλο) και σπόρους από ντόπια αγριολούλουδα. Αφού στεγνώσουν, μπορούν να τους φυτέψουν σε ένα κατάλληλο σημείο στην αυλή του σχολείου.
• Ζωγραφική "Πριν και Μετά": Τα παιδιά διπλώνουν ένα χαρτί στη μέση. Στη μία πλευρά ζωγραφίζουν το καμένο δάσος (με γκρι και μαύρα χρώματα) και στην άλλη το νέο, καταπράσινο δάσος γεμάτο χρώματα και ζωή. Αυτό τα βοηθά να οπτικοποιήσουν την αντίθεση και τη σημασία της αναγέννησης.
• Κατασκευή Γαντόκουκλας: Τα παιδιά φτιάχνουν γαντόκουκλες ή δαχτυλόκουκλες με τους ήρωες του έργου (Κοκκινοσκουφίτσα, Χιονάτη, Μάνα Γη, Ήλιος, Άνεμος, Βροχή). Μπορούν μετά να τις χρησιμοποιήσουν για να αναπαραστήσουν διαλόγους από το έργο.

2. Θεατρικό Παιχνίδι & Γλώσσα

• Αυτοσχεδιασμός "Κι αν...;": Ο/Η παιδαγωγός θέτει ερωτήματα που ωθούν τα παιδιά σε δημιουργική σκέψη: "Κι αν η Βροχή στην αρχή δεν ήθελε να βοηθήσει; Πώς θα την πείθατε;", "Ποιος άλλος ήρωας παραμυθιού θα μπορούσε να ζει στο νέο δάσος;".
• "Ευχαριστήρια Γράμματα" στη Φύση: Τα παιδιά "γράφουν" (ζωγραφίζουν ή υπαγορεύουν στον/στην παιδαγωγό) γράμματα για να ευχαριστήσουν τη Μάνα Γη, τον Ήλιο, τον Άνεμο και τη Βροχή για τη βοήθειά τους.
• Δημιουργία Αφίσας "Προστατεύουμε το Δάσος": Σε ομάδες, τα παιδιά σχεδιάζουν αφίσες με απλούς, εικονογραφημένους κανόνες προστασίας του δάσους, όπως ακριβώς τους είπαν στο τέλος του παραμυθιού (π.χ. "Δεν πετάμε σκουπίδια", "Δεν ανάβουμε φωτιά").
• Κύκλος Συζήτησης: Μετά την παράσταση ή την ανάγνωση, τα παιδιά κάθονται σε κύκλο και μοιράζονται τα συναισθήματά τους: "Πώς ένιωσαν τα νεραϊδόπουλα όταν κάηκε το δάσος;", "Τι νιώσατε όταν τα παιδιά αποφάσισαν να βοηθήσουν;".

3. Επιστήμη & Εξερεύνηση της Φύσης

• Φυτεύουμε το Δικό μας "Δάσος": Η πιο άμεση δράση. Η τάξη μπορεί να φυτέψει ένα δεντράκι στην αυλή του σχολείου ή να δημιουργήσει έναν μικρό κήπο σε γλάστρες με αρωματικά φυτά. Τα παιδιά αναλαμβάνουν το πότισμα και παρακολουθούν την ανάπτυξή τους μέρα με τη μέρα.
• Παρατηρώντας έναν Σπόρο που Βλασταίνει: Φυτέψτε σπόρους φακής ή φασολιού σε ένα διάφανο πλαστικό ποτήρι με βρεγμένο βαμβάκι. Έτσι, τα παιδιά θα μπορούν να δουν τις ρίζες και τον βλαστό να μεγαλώνουν, συνδέοντας το άμεσα με το "θαύμα" της ζωής που κρύβει η γη.
• Βόλτα στη Φύση με τις Αισθήσεις: Μια βόλτα σε ένα κοντινό πάρκο. Ενθαρρύνετε τα παιδιά να χρησιμοποιήσουν τις αισθήσεις τους, όπως οι Νεραϊδοπολίτες: "Τι μυρίζετε;", "Τι ακούτε;", "Τι χρώματα βλέπετε στα φύλλα;".

4. Μουσική & Κίνηση

• Ο Χορός του Δάσους που Μεγαλώνει: Βάλτε απαλή μουσική. Τα παιδιά ξεκινούν κουλουριασμένα στο πάτωμα σαν "σποράκια". Καθώς η μουσική δυναμώνει, αρχίζουν σιγά-σιγά να "φυτρώνουν", να υψώνουν τον "κορμό" τους και να απλώνουν τα "κλαδιά" τους προς τον ουρανό.
• Δημιουργία Ηχητικών Εφέ: Χρησιμοποιώντας απλά μουσικά όργανα (μαράκες, τύμπανα, ξυλάκια, κουδουνάκια), τα παιδιά δημιουργούν τη "μουσική επένδυση" του παραμυθιού: χαρούμενους ήχους για τη Νεραϊδοπολιτεία, δραματικούς ήχους για τη φωτιά, απαλούς ήχους για τη βροχή.

5. Ανάληψη Δράσης & Κοινωνική Ευθύνη

• "Οι Φύλακες του Δάσους": Η τάξη μπορεί να δημιουργήσει μια "υπόσχεση" ότι θα γίνουν οι επίσημοι "Φύλακες του Δάσους" και βοηθοί των Νεραϊδόπουλων. Κάθε παιδί μπορεί να αναλάβει μια μικρή δέσμευση: να μην πετάει σκουπίδια, να ποτίζει ένα φυτό, να κλείνει τη βρύση για να μην σπαταλάει νερό.
• Πρόγραμμα Ανακύκλωσης στην Τάξη: Εφαρμόζοντας άμεσα το μήνυμα, μπορείτε να δημιουργήσετε γωνιές ανακύκλωσης στην τάξη με ξεχωριστούς κάδους για χαρτί, πλαστικό κ.λπ.

Αυτές οι δραστηριότητες θα μετατρέψουν το παραμύθι από μια όμορφη ιστορία σε μια αξέχαστη, βιωματική εμπειρία που θα εμπνεύσει τα παιδιά να αγαπήσουν και να προστατεύσουν το περιβάλλον.

Κατάλληλο για:

• Παιδιά προσχολικής ηλικίας 5-8 ετών

• Εκπαιδευτικά παραμύθια και προγράμμα
• τα προστασίας της φύσης