ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΔΡΑΚΑΚΙ ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΜΑΤΙ -  Ένα παραμύθι για την πρώτη μέρα στο σχολείο και την διαφορετικότητα

Της Χρυσάνθης Χατζηδημητριάδου

Η εικονογράφηση έγινε με το Gemini 

Ο Σάκης, το μικρό δρακάκι με το ένα μάτι,

ξύπνησε και δεν ξύπνησε εκείνο το πρωί.

Δεν έκλεισε το μάτι του όλη νύχτα.

Ή έτσι νόμιζε.

Γιατί θυμάται πολύ καλά ότι είδε ένα όνειρο.

Ήταν, λέει, με τη μαμά του.

Φορούσε τα καινούρια του ρούχα, τα καινούρια του παπούτσια και στην πλάτη είχε μία τσάντα.

Όλα δώρα της νονάς του.

Προχωρούσαν, προχωρούσαν

ώσπου έφτασαν σε ένα τεράστιο κτήριο.

Η μαμά άνοιξε μία μεγάλη σιδερένια πόρτα

και τον έσπρωξε μέσα απαλά.

Εκεί ήταν μία ψηλή λεπτή κυρία.

Φορούσε ένα σκούρο φουστάνι.

Είχε μία μεγάλη μύτη,

στα μάτια γυαλιά

κι έναν κότσο στα μαλλιά.

-Καλώς τον όμορφο, είπε και γέλασε. Έλα μαζί μου.

Η μαμά άφησε το χέρι του.

Γύρισε κι έφυγε.

Ο Σάκης ακολούθησε την κυρία.

Μπήκαν στο κτίριο.

Η κυρία άνοιξε μία πόρτα από τις πολλές που ήταν στη σειρά.

Μπήκαν σε ένα δωμάτιο .

Το δωμάτιο ήταν γεμάτο με τραπεζάκια, καρεκλάκια, παιδάκια.

Τα παιδάκια σταμάτησαν το παιχνίδι.

Τον κοίταξαν κι άρχισαν να γελούν.

Έδειχναν το μεγάλο ωραίο του μάτι. Χαμογέλασε.

Ήταν περήφανος γι' αυτό.

'Όλα τα άλλα μικρά είχαν δύο μάτια.

Τι παράξενα που ήταν!

Πώς μπορούσαν να βλέπουν με δύο μάτια;

Σίγουρα θα βλέπανε δύο μαμάδες, δύο μπαμπάδες, δύο ποδήλατα, σκέφτηκε ο Σάκης.

Θα είχαν ένα ποδήλατο αλλά θα βλέπανε δύο.

Τι καλά!

Αν όμως έπεφταν από το ποδήλατο θα βλέπανε δύο γρατζουνιές!

Τι τρομάρα! Πόσο πολύ θα κλαίγανε!

Θα γέμιζαν δυο κουβάδες δάκρυα!

Ο Σάκης συνήθως, όταν έπεφτε, γέμιζε έναν με τα δάκρυά του.

Ευτυχώς που έχει ένα μάτι,

σκέφτηκε ο Σάκης.

Γιατί όμως τα παιδιά συνέχιζαν να γελούν;

Γελούσαν κι έδειχναν το μεγάλο ωραίο του μάτι.

Τότε ο Σάκης κατάλαβε.

Γελούσαν μ' αυτόν! Αυτός ήταν ο παράξενος.

Αυτός με το ένα του μάτι!

Ο Σάκης το μικρό δρακάκι έτρεξε προς την πόρτα.

Ήταν κλειστή.

Φοβήθηκε τόσο πολύ!

Ένιωσε κάτι ζεστό να κυλάει ανάμεσα στα πόδια του!

Όταν έσκυψε είδε μια λιμνούλα στο πάτωμα.

Μόλις είχε βρέξει τα σεντόνια του.

Έβαλε τα κλάματα.

Δεν ήθελε να πάει σχολείο!

-Μαμά, φώναξε!

Είμαι τόσο άσχημος! Τόσο άσχημος! Ένα μικρό τέρας!

Μόνο εσύ μ' αγαπάς!

Είμαι τόσο ευτυχισμένος όταν είμαι μαζί σου!

Γιατί πρέπει να πάω σχολείο;

Εκεί δεν θα μ' αγαπούν.

Τα παιδιά δεν θα παίζουν μαζί μου!

Θα με κοροϊδεύουν!

Πριν μερικές μέρες είχε έρθει στο σπίτι η νονά του φορτωμένη δώρα.

Ο Σάκης, το μικρό δρακάκι, χαρούμενος,

έτρεξε να ανοίξει τα πακέτα με τα χρωματιστά χαρτιά και τις κορδέλες!

Ένας θησαυρός ξεχύθηκε στο δωμάτιό του!

Ρούχα, ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια,

μία κατακόκκινη τσάντα με κασετίνα γεμάτη χρωματιστά μολύβια.

Ήταν όλα γι' αυτόν, του είπε η νονά του.

Ήταν δώρα για την πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο!

Τι στενοχώρια!

Δεν τα άγγιξε. Σαν να μην υπήρχαν.

Μόνο καμιά φορά, όταν περνούσε από το δωμάτιό του,

τα κοίταζε μια στιγμή και έφευγε γρήγορα.

Σήμερα όλα αυτά καθαρά και διπλωμένα τον περίμεναν.

Θα πήγαιναν μαζί του στο σχολείο.

Ήταν η πρώτη μέρα στο Νηπιαγωγείο

για τον Σάκη.

Ο Σάκης έκλαψε πολύ εκείνο το πρωινό .

Έχυσε έναν κουβά δάκρυα, μπορεί και δύο.

Η μαμά και ο μπαμπάς όμως δεν άλλαξαν γνώμη.

Ο Σάκης είχε έρθει ο καιρός να πάει στο Νηπιαγωγείο, αποφάσισαν οι μεγάλοι.

Φόρεσε τα καινούρια του ρούχα,

τα καινούρια του παπούτσια

και στην πλάτη την κατακόκκινη τσάντα

που μέσα είχε μια κασετίνα γεμάτη χρωματιστά μολύβια. Όλα δώρα της νονάς του.

Χαιρέτισαν τον μπαμπά και τη μικρή του αδελφή,

πέρασαν και από τον παππού και τη γιαγιά

που του ευχήθηκαν καλή σχολική χρονιά.

Ήταν όλοι χαρούμενοι

γιατί ο Σάκης είχε μεγαλώσει και είχε έρθει ο καιρός να πάει σχολείο.

Όλοι χαίρονταν εκτός από τον Σάκη.

Η μαμά τον κρατούσε από το χέρι.

Ο Σάκης δεν έκλαιγε πια.

Μόνο περπατούσε σκυφτός,

σημάδευε και κλοτσούσε κάθε πετραδάκι που συναντούσε κι ύστερα έτρεχε και προλάβαινε να σταματήσει την πέτρα.

Πέρασαν πολλά κτίρια μικρά και μεγάλα,

πήδηξε πολλές λακκούβες,

μέτρησε πολλά πλακάκια,

μπλόκαρε έξι επτά γκολ

ώσπου έφτασαν στο σχολείο.

Η μαμά σταμάτησε.

Σταμάτησε κι ο Σάκης.

Έσφιξε το χέρι της.

Σήκωσε σιγά σιγά το κεφάλι του.

Για πρώτη φορά εκείνη τη μέρα έλαμψε το ματάκι του.

Από χαρά.

Μπροστά του στεκόταν το σχολείο του με όλα τα χρώματα που ήξερε ο Σάκης πάνω του.

Η μαμά άνοιξε μία μεγάλη σιδερένια πόρτα και πέρασαν στην αυλή.

Ήταν γεμάτη καταπράσινα δέντρα και πολύχρωμα λουλούδια.

Στη μια άκρη της καμάρωνε μια παιδική χαρά.

Εκεί τους περίμενε μία ψηλή λεπτή κυρία.

Φορούσε ένα χρωματιστό φουστάνι.

Είχε ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπο, στα μάτια γυαλιά κι έναν κότσο στα μαλλιά.

-Καλώς τον όμορφο, είπε και χαμογέλασε.

Ελάτε μαζί μου.

Ελάτε κι εσείς κυρία Δρακάκη να δείτε το σχολείο μας.

Σάκη, να σου γνωρίσω τους καινούριους σου φίλους,

είπε η κυρία.

Μερικοί από αυτούς ήταν στο σχολείο μας

και την προηγούμενη χρονιά, στα μικρά νήπια!

Αυτός είναι ο Δάκης, το μικρό πράσινο κροκοδειλάκι.

Ο Δάκης έχει μια δυνατή ουρά που τον βοηθά να βάζει γκολ.

Είναι ο επιθετικός στην ομάδα μας.

Αυτή είναι η Λούλα, η μικρή καμήλα.

Η Λούλα είναι πολύ υπομονετική.

Ακούει με προσοχή όλα τα παιδιά

και δίνει δίκαιη λύση όταν μαλώσουν.

Αυτή είναι η Νούλα, το μικρό αηδόνι μας.

Η Νούλα είναι μικρούλα αλλά τραγουδάει υπέροχα.

Τη Νούλα συνοδεύει με τη μουσική του ο Κούλης,

το μικρό τζιτζίκι.

Είναι λίγο ντροπαλός. Δεν του αρέσει να φαίνεται πολύ πολύ.

Ο Άκης το μικρό γαϊδουράκι, λέει ωραία ανέκδοτα και ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια.

Πρώτος αυτός γελάει τόσο δυνατά που ξεσηκώνει τη γειτονιά.

Η Τούλα, η μικρή κοτούλα,

έχει δύο πόδια και χορεύει σαν μπαλαρίνα.

Ο Λάκης, το μικρό σκυλάκι,

ξέρει ότι δεν τραγουδάει καλά,

είναι όμως ο πιο πιστός φίλος.

Ο Σάκης δεν μπορούσε να περιμένει άλλο.

-Εγώ είμαι ο Σάκης, το μικρό δρακάκι με το ένα μάτι, φώναξε δυνατά κι έκανε μια βαθιά υπόκλιση.

Επειδή έχω ένα υπέροχο μάτι

δεν βλέπω δύο μαμάδες, δύο μπαμπάδες, δύο ποδήλατα.

Κι όταν πέφτω από το ποδήλατο,

δεν βλέπω δύο γρατζουνιές.

Κι όταν κλαίω,

γεμίζω μόνον έναν κουβά με τα δάκρυά μου,

συνήθως.

Είμαι πολύ καλός τερματοφύλακας

γιατί βλέπω μία μπάλα να έρχεται στο τέρμα μου!

Ο Δάκης, η Λούλα,

η Νούλα, ο Κούλης,

ο Άκης, η Τούλα,

ο Λάκης και τα άλλα παιδιά

που δεν πρόλαβε η δασκάλα να συστήσει,

τον υποδέχτηκαν με ξεφωνητά.

Χρειάζονταν πολύ ένα μικρό δρακάκι με ένα μάτι

για φίλο

και τερματοφύλακα στην ομάδα τους

Ο Σάκης χαιρέτισε τη μαμά του

και κάθισε στην παρέα των καινούριων του φίλων.

Είχαν τόσα πολλά να κάνουν.

Θα τους έφτανε ο χρόνος άραγε; σκέφτηκε ο Σάκης.

Πρώτα όμως έπρεπε να μάθει.

-Εσύ, όταν πέφτεις από το ποδήλατο,

πόσες γρατζουνιές βλέπεις;

Όταν κλαις, πόσους κουβάδες δάκρυα γεμίζεις;

ρώτησε τον φίλο του τον Λάκη!

ΘΕΑΤΡΙΚΟ

Το μικρό δρακάκι με το ένα μάτι

Χαρακτήρες:

• Σάκης: Το μικρό δρακάκι
• Μαμά Δρακάκη: Η μητέρα του Σάκη
• Δασκάλα: Μια ευγενική κυρία
• Δάκης: Ένα πράσινο κροκοδειλάκι
• Λούλα: Μια καμήλα
• Νούλα: Ένα μικρό αηδόνι
• Κούλης: Ένα τζιτζίκι
• Άκης: Ένα γαϊδουράκι
• Τούλα: Μια κοτούλα
• Λάκης: Ένα σκυλάκι

Σκηνή 1: Στο σπίτι του Σάκη

(Ο Σάκης κάθεται στο κέντρο της σκηνής. Έχει ένα κουβά δίπλα του. Ένα σεντόνι είναι πεταμένο μπροστά του.)

Σάκης: (Κλαίει σπαρακτικά, σκουπίζοντας το ένα του μάτι.) Μαμά! Μαμά!

(Η Μαμά Δρακάκη μπαίνει στη σκηνή και τον αγκαλιάζει.)

Μαμά Δρακάκη: Ωχ, ο Σάκης μου! Το μωρό μου! Τι έπαθες; Είδες κάποιο κακό όνειρο;

Σάκης: (Με δυσκολία) Πήγα... πήγα στο σχολείο. Τα παιδιά με κορόιδευαν. Γέλαγαν με το ένα μου μάτι! Είμαι ένα μικρό τέρας!

Μαμά Δρακάκη: Τι λες, αγάπη μου; Είσαι το πιο όμορφο δρακάκι στον κόσμο! Το μάτι σου είναι υπέροχο!

Σάκης: (Κλαίει ακόμα πιο πολύ) Δεν θέλω να πάω σχολείο! Δεν θα με αγαπούν! Θα με κοροϊδεύουν!

Μαμά Δρακάκη: Ο μπαμπάς κι εγώ αποφασίσαμε ότι μεγάλωσες αρκετά. Σήμερα είναι η πρώτη σου μέρα στο νηπιαγωγείο. Θα γνωρίσεις καινούριους φίλους!

(Ο Σάκης σκύβει το κεφάλι του με λύπη. Η μαμά τον βοηθάει να φορέσει τα καινούρια του ρούχα και την κόκκινη τσάντα του.)

Σκηνή 2: Στον δρόμο για το σχολείο

(Ο Σάκης και η μαμά περπατάνε. Ο Σάκης κλωτσάει ένα φανταστικό πετραδάκι. Είναι σκυθρωπός.)

Μαμά Δρακάκη: Κοίτα, Σάκη! Φτάσαμε!

(Ο Σάκης σηκώνει το κεφάλι του και μένει έκπληκτος. Κοιτάζει γύρω του με ενθουσιασμό.)

Σάκης: (Μόνος του) Αχ! Τι όμορφο σχολείο!

(Η Μαμά Δρακάκη ανοίγει μια μεγάλη σιδερένια πόρτα. Μπαίνουν στην αυλή που είναι γεμάτη πολύχρωμα λουλούδια.)

Σκηνή 3: Η αυλή του σχολείου

(Στην αυλή, η Δασκάλα, μια ευγενική κυρία με πολύχρωμο φόρεμα, τους περιμένει μαζί με τα παιδιά - ζωάκια.)

Δασκάλα: Καλώς τον όμορφο! Ελάτε, κυρία Δρακάκη!

(Η Μαμά χαμογελάει. Ο Σάκης στέκεται διστακτικά πίσω της.)

Δασκάλα: Σάκη, να σου γνωρίσω τους καινούριους σου φίλους.

Αυτός είναι ο Δάκης, το μικρό πράσινο κροκοδειλάκι.

Δάκης: Γεια σου, Σάκη! Εγώ είμαι ο επιθετικός της ομάδας μας. Έχω μια δυνατή ουρά που με βοηθάει να βάζω γκολ.

Δασκάλα: Αυτή είναι η Λούλα, η μικρή καμήλα.

Λούλα: Καλημέρα, Σάκη! Εγώ έχω πολύ υπομονή. Ακούω όλα τα παιδιά με προσοχή. Όταν έχουν κάποιο πρόβλημα σε μένα έρχονται για να τους βοηθήσω.

Δασκάλα: Αυτή είναι η Νούλα, το μικρό αηδόνι μας.

Νούλα: Μπον τζόρνο, Σάκη! Μη με βλέπεις μικρούλα. Τραγουδάω υπέροχα!

Δασκάλα: Τη Νούλα συνοδεύει με τη μουσική του ο Κούλης, το μικρό τζιτζίκι.

Κούλης: Γκουντ μόρνινγκ, Σάκη! Είμαι λίγο ντροπαλός. Δεν μου αρέσει να φαίνομαι πολύ πολύ. Φεύγω!

Δασκάλα: Ο Άκης το μικρό γαϊδουράκι.

Άκης: Γκούτε μόργκεν, Σάκη! Εγώ λέω ωραία ανέκδοτα και ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια. Πρώτος εγώ γελάω τόσο δυνατά που ξεσηκώνω τη γειτονιά.

Δασκάλα: Η Τούλα, η μικρή κοτούλα

Τούλα: Μπουένος ντίας, Σάκη! Εγώ έχω δύο πόδια λεπτά αλλά χορεύω σαν μπαλαρίνα.

Δασκάλα: Ο Λάκης, το μικρό σκυλάκι.

Λάκης: Καλώς όρισες, Σάκη! Εγώ δεν τραγουδάω καλά ούτε χορεύω. Είμαι , όμως, ο πιο πιστός φίλος.

(Κάθε παιδί - ζωάκι χαιρετάει τον Σάκη. Ο Σάκης κοιτάζει με απορία όλα αυτά τα διαφορετικά ζωάκια με τα δύο μάτια.)

Σάκης: (Χαμογελάει με περηφάνια και κάνει μια υπόκλιση)

Εγώ είμαι ο Σάκης, το μικρό δρακάκι με το ένα μάτι. Επειδή έχω ένα υπέροχο μάτι δεν βλέπω δύο μαμάδες, δύο μπαμπάδες, δύο ποδήλατα. Κι όταν πέφτω από το ποδήλατο δεν βλέπω δύο γρατζουνιές. Κι όταν κλαίω γεμίζω μόνον έναν κουβά με τα δάκρυά μου. Συνήθως. Είμαι πολύ καλός τερματοφύλακας γιατί βλέπω μία μπάλα να έρχεται στο τέρμα μου!

(Τα παιδιά - ζωάκια αρχίζουν να χειροκροτούν με ενθουσιασμό.)

Δάκης: Ένα δρακάκι για τερματοφύλακα! Χρειαζόμασταν πολύ έναν!

Λούλα: Καλώς ήρθες, Σάκη!

Σάκης: (Χαιρετάει τη μαμά του με ένα φιλί και τρέχει να κάτσει με τους νέους του φίλους.)

Σάκης: (Στον Λάκη, το σκυλάκι) Εσύ, όταν κλαις, πόσους κουβάδες δάκρυα γεμίζεις;

(Τα παιδιά ξεσπούν σε γέλια. Η Δασκάλα τα κοιτάζει χαμογελαστή.)

ΤΕΛΟΣ

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

Το παιδικό διήγημα "Το μικρό δρακάκι με το ένα μάτι" πραγματεύεται με έναν τρυφερό τρόπο θέματα όπως ο φόβος για το άγνωστο, η αποδοχή της διαφορετικότητας και η σημασία της φιλίας. Είναι μια ιστορία που προσφέρει πολλές ευκαιρίες για δημιουργικές δραστηριότητες με παιδι

Δραστηριότητες βασισμένες στην ιστορία

1. Συζήτηση και Ερωτήσεις Κατανόησης

• Αποδοχή και διαφορετικότητα: Συζητήστε με τα παιδιά γιατί ο Σάκης ένιωσε άσχημα για το ένα του μάτι και γιατί τα παιδιά στο όνειρο τον κορόιδευαν. Τονίστε τη σημασία του να αποδεχόμαστε τους άλλους όπως είναι. Ρωτήστε τα παιδιά: "Αν ερχόταν στην τάξη σας ένας φίλος με ένα μάτι, πώς θα νιώθατε;"
• Συναισθήματα: Ρωτήστε τα παιδιά για τα συναισθήματα του Σάκη στην αρχή της ιστορίας (φόβος, λύπη, ντροπή) και στο τέλος (χαρά, ενθουσιασμός). Πώς άλλαξαν τα συναισθήματά του; Τι τον βοήθησε να ξεπεράσει τον φόβο του;
• Πρώτη μέρα στο σχολείο: Μιλήστε για το πώς νιώθουν τα παιδιά όταν πάνε για πρώτη φορά στο σχολείο. Είναι φυσιολογικό να έχουν άγχος ή να φοβούνται το άγνωστο.

2. Καλλιτεχνικές Δραστηριότητες

• Ζωγραφική: Ζητήστε από τα παιδιά να ζωγραφίσουν τον Σάκη με τα καινούρια του ρούχα και την κόκκινη τσάντα του. Μπορούν επίσης να ζωγραφίσουν τη νέα του παρέα με όλα τα διαφορετικά
• ζωάκια.
• Κατασκευή: Δημιουργήστε ένα μικρό δρακάκι (τον Σάκη) χρησιμοποιώντας πηλό, χαρτόνι ή άλλα υλικά. Μπορείτε να τον φτιάξετε με ένα μάτι και να του προσθέσετε όμορφα χρώματα.
• Το Σχολείο των Χρωμάτων: Κατασκευή ενός μεγάλου σχολείου από χαρτόκουτα ή χαρτόνια, που θα είναι γεμάτο χρώματα όπως το σχολείο του Σάκη στο παραμύθι. Τα παιδιά μπορούν να το διακοσμήσουν με ζωγραφιές, λουλούδια και δέντρα.
• Θεατρικό παιχνίδι: Μοιράστε ρόλους και αναπαραστήστε την ιστορία. Ένα παιδί μπορεί να είναι ο Σάκης, ένα άλλο η δασκάλα, και τα υπόλοιπα τα ζωάκια. Αυτό βοηθά στην κατανόηση των χαρακτήρων και στην έκφραση συναισθημάτων.

3. Δραστηριότητες Λογοτεχνίας και Γλώσσας

• Αλλαγή τέλους: Ζητήστε από τα παιδιά να σκεφτούν ένα διαφορετικό τέλος για την ιστορία. Τι θα συνέβαινε αν τα παιδιά συνέχιζαν να τον κοροϊδεύουν; Πώς θα μπορούσε ο Σάκης να αντιδράσει;
• Παραγωγή λόγου: Μπορείτε να κάνετε μια συζήτηση με θέμα "Τι μας κάνει μοναδικούς;".
• Επέκταση της ιστορίας: Ποια άλλα πράγματα έκαναν ο Σάκης και οι νέοι του φίλοι στο σχολείο; Πώς πέρασαν την πρώτη τους μέρα; Ενθαρρύνετε τα παιδιά να σκεφτούν και να αφηγηθούν τις δικές τους ιστορίες.

4. Δραστηριότητες Ανάπτυξης Κοινωνικών Δεξιοτήτων: "Καλωσορίζουμε τους Φίλους"

• Παιχνίδι Γνωριμίας: Όπως η δασκάλα συστήνει τους φίλους στον Σάκη, έτσι και τα παιδιά μπορούν να "συστήνουν" τον εαυτό τους στους άλλους, λέγοντας το όνομά τους και ένα χαρακτηριστικό τους.
• Δημιουργία "Κανόνων Φιλίας": Συζήτηση για το τι σημαίνει να είσαι καλός φίλος και πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε σε όσους είναι διαφορετικοί από εμάς. Καταγραφή των ιδεών σε ένα χαρτόνι για να θυμούνται τους κανόνες φιλίας.

5. Κινητικό Παιχνίδι: "Το Ουράνιο Τόξο"

Αυτή η δραστηριότητα είναι ένας χαρούμενος και ενεργητικός τρόπος να βιώσουν τα παιδιά το φωτεινό και φιλόξενο περιβάλλον του σχολείου.

• Στόχος: Να περάσουν τα παιδιά μέσα από έναν φανταστικό "ουράνιο τόξο διάδρομο" που οδηγεί

• στο σχολείο, χρησιμοποιώντας διαφορετικά χρώματα και κινήσεις.
• Υλικά:
• Χρωματιστά υφάσματα, κορδέλες, ή χαρτόνια (κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, μπλε, μωβ)
• Μουσική με χαρούμενο ρυθμό.
• Πώς θα το κάνετε:

• Δημιουργία Διαδρόμου: Χρησιμοποιήστε τα χρωματιστά υφάσματα ή κορδέλες για να φτιάξετε έναν "διάδρομο ουράνιο τόξο" στο πάτωμα, με τα χρώματα στη σειρά. Μπορείτε να τα στερεώσετε με ταινία.

• Οδηγίες: Εξηγήστε στα παιδιά ότι θα περάσουν μέσα από το ουράνιο τόξο για να φτάσουν στο σχολείο, όπως ο Σάκης. Κάθε χρώμα μπορεί να έχει και μια διαφορετική κίνηση:
• Κόκκινο: Περπατάμε γρήγορα (όπως όταν είμαστε ανυπόμονοι).
• Πορτοκαλί: Πηδάμε σαν βατραχάκια.
• Κίτρινο: Κάνουμε σαν τον ήλιο, απλώνοντας τα χέρια μας ψηλά.
• Πράσινο: Περπατάμε σαν τα φυτά που φυτρώνουν, σιγά-σιγά ψηλά.
• Μπλε: Κάνουμε κυματισμούς με τα χέρια μας, σαν τη θάλασσα.
• Μωβ: Περπατάμε στις μύτες, αθόρυβα και μαγικά.
• Εκτέλεση: Βάλτε χαρούμενη μουσική. Τα παιδιά περνούν ένα-ένα ή σε μικρές ομάδες μέσα από τον διάδρομο, κάνοντας τις αντίστοιχες κινήσεις για κάθε χρώμα.
• Στο Τέλος: Στο τέλος του "ουράνιου τόξου", τα παιδιά φτάνουν στον "σχολικό χώρο" και μπορούν να κάνουν μια χαρούμενη χορογραφία ή να φωνάξουν "Καλώς ήρθαμε στο σχολείο!"

Αυτές οι δραστηριότητες θα βοηθήσουν τα παιδιά να εμβαθύνουν στην ιστορία, να αναπτύξουν την ενσυναίσθησή τους και να κατανοήσουν ότι η διαφορετικότητα είναι κάτι όμορφο και όχι κάτι που πρέπει να φοβόμαστε.